हेर्दा हेर्दै दिन पनि कति चाँडो बितेछ
यतिका धेरै कुराहरु नथाली छुटेछ
सोचेको थिएँ यो गर्छु उ गर्छु उपरान्त
गर्ने कामहरु सबै पछाडि नै अल्झेछ
सँगसंगै थालेको हिंड्न भए म पछाडि
पछ्यौँदा पछ्यौँदै मन आझै धेरै थाकेछ
स्वीकारेँ मैले भयौ तिमी नै यहाँ पहिलो
पत्तो लाग्यो मलाई अब स्टामीना घटेछ
हौसला, माया र प्रेमको अभाव झेलेर
बन्द सिसी भित्र सिंगो जीवन कोचिएछ
No comments:
Post a Comment