युग पछि फेरी तिम्रो आगमनले हँसायो
पत्थर सरी मुटु मेरो आज फेरी रसायो
सम्झदै छु मीठा मीठा त्यो बेलाका कुराकानी
पानाभरी मुटु भर्न त्यही कुराले जोसायो
कोलाहालमा रमायो एकान्तको प्राणी आज
हिँउ नै हिँउको रासमा न्यानोले ततायो
बारम्बार सपनीमा तिम्रै नाम कराउँदा
दु:ख दर्द यो मिलनले सबै नै बिर्सायो
चञ्चल ती नयनका चमकमा चम्कँदै
तिम्रो मेरो बीचमा विश्व ब्रम्हाण्ड हरायो
No comments:
Post a Comment