निँदाएँछु

कम्प्युटर खुल्ला राखी एकछिन निँदाएँछु
पछी कुरा गर्छु भन्दै तिमीलाई कुँराएँछु

बिदेशी भुमीको चिसोपन महसुस गर्दै
माया भएको मेरो मुटु यहि नै सेलाएँछु

भा'को थियो आज निक्कै पछी तिमीसँग भेट
धीत मर्ने गरि गफ गर्ने मौका गुमाएँछु

पछुताउदै आहिले जे जति लेखेतापनि
मैले नजानेर त्यो निस्चल मन दुखाएँछु

वाचा गर्छु उपरान्त यस्तो गल्ती हुने छैन
माफि पाउनेछु भन्ने ठानी चित्त बुझाएछु

युग पछि फेरी तिम्रो आगमनले हँसायो

युग पछि फेरी तिम्रो आगमनले हँसायो
पत्थर सरी मुटु मेरो आज फेरी रसायो

सम्झदै छु मीठा मीठा त्यो बेलाका कुराकानी
पानाभरी मुटु भर्न त्यही कुराले जोसायो

कोलाहालमा रमायो एकान्तको प्राणी आज
हिँउ नै हिँउको रासमा न्यानोले ततायो

बारम्बार सपनीमा तिम्रै नाम कराउँदा
दु:ख दर्द यो मिलनले सबै नै बिर्सायो

चञ्चल ती नयनका चमकमा चम्कँदै
तिम्रो मेरो बीचमा विश्व ब्रम्हाण्ड हरायो

एकान्तमा

एकान्तमा कुरी बसें प्रेमका कुरा गर्नलाई
सोच्यौ तिमीले आयो मेरो इज्जत लुट्नलाई

आँट भए मात्र पनि तिम्रो इज्जत लुट्ने
सक्थेँ होला संगीमाझ हात समात्नलाई

हेराइ सोचाइ र यथार्थ त फरक पर्ने रै'छ
क्षण भरमै तयार भएँ खलनायक बन्नलाई

अतालिँदै बिलायौ कता कता कुरै नबुझी
कति चाँडै भ्यायौ तिमीले नराम्रो भन्नलाई

माथि मडारिएको त्यो कालो बादलको कसम
बाटो खुल्यो झन् तिमीलाई पराइमा गन्नलाई

एकान्तमा कुरी बसें प्रेमका कुरा गर्नलाई
सोच्यौ तिमीले आयो मेरो इज्जत लुट्नलाई

दुईचार बात

दुईचार बात मिठो बोल्दैमा माया बस्दैन
तिमी हामीले सोच्दैमा चम्किलो तारा खस्दैन

बिदेशीको मोहमा परी कति कल्पिएपनि
गोरो छाला कालो मनमा साँचो प्रेमले डस्दैन

रात रातभर नसुती गरिरहें कुराहरु
त्यस्ता चालामालाले अब कोहीपनि फस्दैन

हाँस्दै थिए मित्र मेरा त्यो रातको अनिँदोमा
बिचरो यो संवाहक त्यो मुटुमा पस्दैन

दुईचार बात मिठो बोल्दैमा माया बस्दैन
तिमी हामीले सोच्दैमा चम्किलो तारा खस्दैन

ढुक्क छु

ढुक्क छु म अब तिमी फर्केर आउँदिनौ
अभागी यो जन्तुलाई माया लाउँदिनौ

दोबटोमा एक्लै पारी छोडी गएपछी
मेरो नीम्ति प्रेमगीत कहिल्यै गाउँदिनौ

हात माथि हात राखी उसको बनेपछी
मेरो मानसपटलमा तिमी छाउँदिनौ

भेट्छौ होला राम्रा अनेक यो संसारमा
बाजी राख्छु अब तिमी प्रेममा हराउँदिनौ

खुशी छु म हर्सित पनि आज धेरै धेरै
मेरो सच्चा प्रेम अब तिमीले पाउँदिनौ

ढुक्क छु म अब तिमी फर्केर आउँदिनौ
अभागी यो जन्तुलाई माया लाउँदिनौ

मन लाग्यो

दुई चार घुँट आज पिउन मन लाग्यो
पापी जिन्दगीलाई भोग्न जीउन मन लाग्यो

थाह पाएँ अहिले म त रित्तो रहेछु
च्यातिएको मुटुलाई सिउन मन लाग्यो

कति कति गरें मैले मात्र तिम्रो लागि
बिर्साउन केही सर्को पिउन मन लाग्यो

आफ्नो रुमाल तिमी आँफैले नचिनेपछि
तिमीलाई मज्जाले चड्कौन मन लाग्यो

हो गल्ती थियो संवाहकको चिन्न नसक्नु
त्यही कारण त आज तर्सौन मन लाग्यो

दुई चार घुँट आज पिउन मन लाग्यो
पापी जिन्दगीलाई भोग्न जीउन मन लाग्यो

१४

शून्य भन्दा पनि १४ अंक तल झरेको यो चिसोपनमा भौतहारिदैँ साथित्व र प्रेमको न्यानो अनुभव गर्न खोज्दै छु । सदाझैं टुक्रिएका मुटुका टुक्राहरु छातीमा बिझ्दै थिए । मनले त्यही टुक्राहरु बिस्तारै निकाल्दै एक्लै घोत्लिरहेको छु । लाग्छ त्यो बिशाल नदीले मलाई नै बोलाइरहेछ त्यसको गहिरो कालो पातलमा बास बस्न । गहिराइ नाप्ने आँट त थिएन मसँग तर पनि येसो हौँसिएको जस्तो भान भएर एकटकले नयनमा नयन मिलाएर निडर रूपमा बसेको छु । गोमन सर्पझैँ सुसाएको त्यो भयावह जलपुण्ज लाग्छ मेरै सिकार गर्न कुरिरहेछ ।

धन्य म !

आज कालो बिरालोको दर्शन पाइयो। यो बिरानो देशमा आज दोश्रो पटक होला सायद म डराएको । २/४ दिन अगाडी झन्डै गाडीले दनक दिएको कुरालाई त मैले भुलिसकेको थिएँ। तर अचानक त्यो सानो कालो बिरालोको बडाबडा आँखाले मलाई निक्कै डर देखायो। झ्वाट्ट ढोका खोल्दा ति आँखाहरु त मलाई पो नियाली रहेका रहेछन । मुटुको गति नाप्ने यन्त्र भएको भए १२० भन्दा कम देखाउँदैनथ्यो होला । जीवनमा कहाँ बाट के हुन्छ कसैलाई थाह छैन । तेस्ता नाथे बिरालो संग डरायो भन्दै हुनुहुन्छ होला तर मलाई त्यस बखत त्यो जन्तु नाथे लागेन । जे होस् जीवनको अर्को पाटो पनि अगाडी ल्याइदियो त्यो बिरालोले । मैले उसलाई धन्यबाद नदिईरहन सकिन।